Op een winderige zaterdagmorgen op De Zoom was de enthousiaste organisatie al vroeg in de weer met alle voorbereidingen voor wat een geweldige dag zou gaan worden: de TBM Trip 2026 naar de Parel van het Zuiden, Breda en wel naar de sportgenoten van de Bredase Rugby Club. De rugbytrip is een diepgewortelde traditie in de sport. Het is wereldwijd een iconisch fenomeen waarbij de hele club, een deel van de club of het team (vaak in de vorm van een busreis) afreist naar locatie op afstand, vaak en vooral ook in het buitenland, om daar vriendschappelijke wedstrijden te spelen, de lokale cultuur te ontdekken en de teamsfeer te versterken. In dit geval werd dat dus het immer gezellige Brabant!
Een door Yvette efficiënt georganiseerde entree in de touringcar waarbij alle spelers en speelsters op de lijst werden afgevinkt en aan allen tevens een prachtig custom made trip shirt met brullende leeuw werd uitgereikt, maakte dat iedereen fraai uitgedost op z’n plek zat en we al snel op de vaart waren. Toen de touringcar eenmaal de snelweg had bereikt, maakte ceremoniemeester Reijer zijn opwachting voorin de bus en werden aan de passagiers allereerst hun ‘spirit animals’ uitgereikt. Kleine dierenfiguurtjes die de eigenaar steeds bij zich diende te dragen, niet kwijt mocht raken en bovendien moest bij het afgaan van de sirene direct het desbetreffende dier sprekend worden nagedaan. Het niet naleven van deze regels zou potentieel heftige consequenties kunnen hebben. Waarover later meer.
De microfoon ter hand nemend, verrijkte Reijer de jongere jeugd en ook de begeleiders met de zangcultuur van RCW. Nu is muziek gebaseerd op herkenning en herhaling van klanken, en dus schalde het clublied op de klanken van de welbekende ‘Wild Rover’ meermaals door de bus om de jeugd bekend en vertrouwd te maken met deze verplichte kost voor RCW’ers. Waarbij gezegd mag worden dat Reijer zonder meer beschikt over een mooie, warme, dragende zangstem. In de zangbundel waren naast het clublied ook een lied over Yogi beer, het Wilhelmus en de volksliederen van de Six Nations landen opgenomen. Vooral de volksliederen vonden gretig aftrek onder de zangers en zangeressen waarbij met name het pakkende Ierse volkslied prachtig ten gehore werd gebracht.
Door de gemoedelijke sfeer was de tijd van de rit van toch zo’n klein anderhalf uur voorbij gevlogen en waren we al snel op locatie bij de Bredase Rugby Club (BRC). De BRC, opgericht in 1975, heeft een groeiend ledenaantal dat ondertussen al richting de 600 gaat. Vanwege de sterke groei heeft de club recent een gloednieuw, fraai clubhuis geopend. De club staat bekend als een warme, laagdrempelige vereniging met een familiaire sfeer en een rijk clubleven. En daar werden de paarse gasten uit Wageningen dan ook zonder meer direct in ondergedompeld. Een prettige, kameraadschappelijke ontvangst waarna de gezamenlijke warming-up al snel van start kon gaan. Onder leiding van de Bredase heer Lips verliep deze duidelijk, gestructureerd en ordentelijk waarna de rugbyers al snel warm genoeg waren om aan de wedstrijden te beginnen. We zagen goed rugby in een sportieve, kameraadschappelijke sfeer, waarbij de teams elkaar qua kwaliteiten weinig ontliepen. Bij de Turven, waar de Wageningse equipe onder leiding stond van Evert Jan, bleef de wedstrijd tot de laatste seconde spannend toen de gastheren de overwinning uiteindelijk met slechts één try verschil wisten te pakken.
Vervolgens was het tijd voor diverse spellen die door acht gemixte teams van de beide verenigingen moesten worden gespeeld. De activiteiten werden geïntroduceerd en afgetrapt door Eline met een optreden op de megafoon, waarna de spelers en speelsters zich met groot enthousiasme richting de verschillende spellen begaven die werden geleid door stuk voor stuk inspirerende spelleiders. In een gezellige sfeer werd er touw getrokken, werden er onder meer schildpadden getikt en kokosnoten verzameld en gestolen. Vanzelfsprekend wakkert dat de eetlust aan en er werd dus al vlot het signaal gegeven dat men zich richting de lunch kon begeven.
De lunch, geserveerd op het panoramaterras, bestond uit een gedegen assortiment broodjes ham, kaas en de welbekende knakworst. En een prima tomatensoep in de uitvoeringen vegetarisch en met veel ballen. Waarbij Maurice blij was dat hij net niet op zijn nieuwe stropdas had geknoeid. Toen de inwendige mens versterkt was, kon er weer worden afgedaald richting het veld waar de afsluitende activiteiten werden ingeleid met een gezamenlijke kring op de grond waar afzonderlijke ‘schakels’ uit werden getrokken, soms tot grote hilariteit van diegenen die aan hun enkels de lucht in werden geslingerd. Opgevolgd door twee cirkels gevormd door touwen, waarin de kinderen zich als gladiatoren konden begeven om elkaars krachten te testen in onderlinge stoei/tackleduels. Waarbij gezegd mag worden dat verschillende van deze duels qua intensiteit en heroïek niet onderdeden voor het spektakel in de hoogtijdagen van het Colosseum.
Daarmee kwam er een einde aan ons verblijf bij BRC, dat passend werd afgerond door voorzitter Sander die heer Lips een bijzonder fraai aandenken in de vorm van twee klompjes in de clubkleuren op een schildje overhandigde, alsmede een mooie fles om te kunnen proosten op een zeer geslaagd samenzijn te Breda.
De inscheping in de bus werd onder leiding van Yvette wederom efficiënt en met de verzekering dat er absoluut niemand zou achterblijven, succesvol afgerond, waarna de gelegenheid in de bus al snel weer werd aangegrepen tot samenzang uit de liedbundel. Herhaling van het clublied uiteraard en nu ook de overige volksliederen uit de bundel. Waarbij de eigentijdse, spoken word vertolking van het Italiaanse volkslied niet onbenoemd mag blijven alsmede de strijdlustig ten gehore gebrachte Marseillaise door Caroline als een van de hoogtepunten van de middag.
Toen de tussenstop bij de Rosmalense zandverstuiving nabij de A59. De rugbyers namen eerst een kwartiertje de gelegenheid te baat om eens even gretig kuilen te graven. Helemaal prima natuurlijk. Ook werd er nog een mooie pot beach rugby gespeeld, afgerond met een drankje en een versnapering.
Maar, de zanderige omgeving was ook het toneel van een nieuw, gedenkwaardig hoogtepunt, namelijk de zitting van de rechter. En de rechter had het behoorlijk druk gehad die dag. Er waren te pas en te onpas regels overtreden door jan en alleman, sommige mensen waren ook hun spirit animals kwijt, er was gewezen met de vinger ipv de elleboog en zo gaat het lijstje nog wel even door. Waarbij gezegd moet worden dat er ook behoorlijk stevig werd geklikt bij de rechter. Maar goed, de rechter moest dus ingrijpen. En dat deed hij met verve. Een statig voorkomen met toga en pruik maakte dat de aanwezigen behoorlijk onder de indruk waren van de Reijer de rechter. Hij veroordeelde aan de lopende baan snel, streng en rechtvaardig de ene na de andere wetsovertreder waarbij zelfs het publiek het vonnis mocht vellen met keuzes voor het snoepje happen uit water of bakmeel dan wel een combinatie daarvan. Wat letterlijk en figuurlijk leidde tot bijzondere gezichten.
Bij de zitting van de rechter een bijzondere vermelding voor Jasper. Alhoewel Jasper een straf moest ondergaan, legde hem dat geen windeieren. De straf diende zich namelijk aan in de vorm van het groene Dipsey Teletubbiepak, wat hem zeker niet misstond. Er kan hier zeker nog een nieuw carrièrepad worden bewandeld.
Het intermezzo in het zand werd afgesloten met een groepsfoto bij het aldaar aanwezige monument/beeld wat niet toevallig een vrije interpretatie van het wiel of rad van Wageningen voorstelde.
Er werd voor een laatste maal daadkrachtig afgevinkt door Yvette, waardoor ook nu, met het nodige zand tussen de tenen, iedereen weer aan boord van de bus was voor vertrek. De laatste etappe van de dag. Een mooie verrassing was dat een van de jongere Turven, Marijn, zo vlak voor de bestemming werd bereikt nog even de microfoon pakte om wederom het Wilhelmus, overigens niet onverdienstelijk, aan te heffen. Een plechtige afsluiting van de busreis.
Bij thuiskomst in de Stal vond allereerst nog een bijzondere zitting van de rechter plaats waarbij een zeer bekende verdachte werd voorgeleid. Jelle, toch beschuldigd van kwalijke zaken, werd geblinddoekt in afwachting van zijn straf, waarop het aanwezige publiek getuige was van een heuse ontvoering van de verdachte uit de rechtszaal door drie enthousiaste mannen met rode stropdassen. Jelle bereikt namelijk de respectabele mijlpaal van 50 jaren en ging zodoende een volgend tripje van andere aard tegemoet.
Daarna werd er in overvloed patat geserveerd op de tafels en ook de hamburgers waren uitstekend. Zo sloten we deze bijzondere, fijne dag in stijl met elkaar af, toen de ouders de uitgeputte, maar voldane spelers en speelsters weer mochten ophalen.
Heel veel dank aan allen die deze dag organiseerden en aan iedereen die erbij was zodat we deze mooie herinnering samen mochten maken.
